Vertel eens wat over jezelf.

"Ik ben Jeroen Roose, 38 jaar. Juni vorig jaar heb ik mijn hlo-opleiding aan de Hogeschool Zeeland in Vlissingen afgerond. Voor die tijd ben ik 12 jaar horecaondernemer geweest."

Waarom ben je gestopt met de horeca?

"Er zat op een gegeven moment weinig progressie meer in. Verder kwam er allerlei rare wetgeving. Toen ik mijn zaak goed kon verkopen, heb ik eieren voor mijn geld gekozen."

Hoe was het om weer de schoolbanken in te gaan?

"Oh, dat wende vrij snel, binnen een paar dagen."

En met succes, want je hebt zelfs een prijs in de wacht gesleept!

"Ja, ik heb de Leica Laboratorium Studenten Prijs 2009 gekregen. Die prijs is bedoeld om het werk van de analist meer aandacht te geven en om mlo- en hlo-studenten de mogelijkheid te bieden hun onderzoeksresultaten te presenteren." 

Waarom heb je de prijs gewonnen?

"Op school werd al gezegd dat mijn scriptie een schoolvoorbeeld was van hoe een scriptie eruit moet zien, volgens de regels die daaraan gesteld zijn."

Heeft je verleden als ondernemer daar nog een rol in gespeeld?

"Nee, dat niet. Maar misschien heb ik het door mijn leeftijd wel wat serieuzer aangepakt dan de gemiddelde student."

Wat heb je eigenlijk gedaan in je stage?

"Ik heb aan het Erasmus MC geprobeerd een vaccin te ontwikkelen tegen het Dengue-virus en een methode om het virus te kwantificeren."

En is dat gelukt?

"Omdat er vier verschillende serotypen van het virus zijn, waarvan één tamelijk afwijkend, was het heel lastig een vaccin te ontwikkelen. Wel is het gelukt een test te ontwikkelen die drie van de vier serotypen kan aantonen in een assay."

En nu?

"Ik heb nu een baan bij de afdeling virologie van het Erasmus MC, bij mijn stagebegeleider Byron Martina, en ontwikkel een vaccin tegen het Chikungunya-virus dat ook door de tijgermug wordt verspreid."

Dus het beviel wel, met je begeleider?

"Ja, de begeleiding was perfect. Ik had geen betere kunnen treffen. Als ik iets moest weten, kon ik altijd terecht. De laatste dag voor het inleveren hebben we nog de hele dag bij hem thuis aan de scriptie gewerkt."

Wat was het leukste en het saaiste van je stage?

"Het leukste was de enorme vrijheid die ik heb gekregen, ik kon veel eigen initiatieven nemen. Als ex-ondernemer paste me dat best. Verder weinig saais meegemaakt. Het was vooral hard werken."

Wat was je grootste uitdaging?

"Ik was de enige die aan dit onderwerp werkte. Toch proberen dat vaccin te vinden was een heel grote uitdaging."

Hoe gaat het nu verder met dat onderzoek?

"Dat staat nu stil. We hopen dat er binnenkort een nieuwe student mee verder gaat. Wat dat betreft is het wel een risicovol project."

Was het lastig om van negen tot vijf te werken?

"Integendeel. Als ondernemer werkte ik 100 uur per week. En tijdens mijn studie werkte ik ook regelmatig ’s avonds. Ik moest er echt aan wennen dat ik ’s avonds en in de weekenden weer vrij was."

Heb je veel geleerd wat je nog niet op school had gehad?

"Ja! Ik denk dat ik het meeste op mijn stage geleerd heb. Daar heb je allerlei apparatuur die je op school niet hebt. Alle theorie heb ik er wel geleerd, maar om er dan in de praktijk mee te werken, is heel wat anders. Op school leer je voornamelijk de basistheorie; de praktijk gaat hierin veel verder."

Heeft je school je dan wel goed voorbereid op je stage?

"In zover dat dat mogelijk is, heeft de opleiding me wel degelijk goed voorbereid. Ik denk dat je van een school niet mag verwachten dat die al die apparatuur in huis heeft. Bovendien heb ik mijn stage gedaan op een researchlab, waar veel geëxperimenteerd wordt en waar juist de protocollen en methodes worden ontworpen."