Verbazend is dit niet. Uit vergelijkbare onderzoeken in het buitenland kwam steevast hetzelfde. De herkomst van de verdovende middelen is ook duidelijk: ze worden door het toilet gespoeld. In Nederland was het echter nog niet eerder onderzocht.

De onderzoekers hebben in opdracht van de VROM-Inspectie 65 watermonsters gescreend op in totaal 37 verschillende verdovende middelen en metabolieten. Het werk werd verdeeld over 4 labs: bij het RIVM zelf, bij KWR Watercycle Research Institute (voorheen Kiwa), bij het Research Institute for Pesticides and Water van de Spaanse Universiteit Jaume I en bij de Universiteit van Antwerpen.

Als analystechniek werd HPLC-vloeistofchromatografie gebruikt met detectie via massaspectrometrie; KWR gebruikte daarbij een LTQ-Orbitrap, de andere labs een triple-quadrupool.

Aangetroffen werden dus aantoonbare concentraties van 12 verboden stoffen:

- de amfetamines metamfetamine en MDMA;

- de barbituraten pentobarbital, fenobarbital en barbital;

- de benzodiazepinen oxazepam en temazepam;

- cocaïne en de belangrijkste metaboliet, benzoylecgonine;

- de opiaten codeïne, morfine en methadon.

In drinkwater waren alleen de drie barbituraten nog aantoonbaar. De concentraties lagen echter niet hoger dan 12 nanogram per liter. Opvallend is dat barbital nog wel wordt aangetoond terwijl het niet eens meer in de handel is, kennelijk is deze stof heel slecht afbreekbaar.

De onderzoekers hebben tevens een poging gedaan om uit de op 8 verschillende plaatsen gemeten concentraties benzoylecgonine af te leiden, hoeveel cocaïne er ter plekke wordt gesnoven. Uit de berekeningen blijkt dat inwoners van Amsterdam-West de grootste gebruikers zijn: gemiddeld 1.221 mg per 1000 inwoners per dag. In Apeldoorn is dat slechts 234 milligram.