Het onderzoek suggereert in elk geval dat de invloed van sociale factoren op tumorgroei wel eens veel groter zou kunnen zijn dan de medische wereld denkt.

De onderzoekers plaatsten labmuizen met kanker over naar grote hokken waar ze met 15 à 20 dieren tegelijk in konden, volop voorzien van tredmolens, speeltjes en plekjes om jezelf te verstoppen. Het effect was spectaculair: de tumormassa nam met gemiddeld 77 procent af en het volume met 43 procent. Bij 5 procent van de dieren was de tumor na drie weken zelfs helemaal weg.

Ook constateerden de onderzoekers een verlaagde productie van het hormoon leptine, dat met de vethuishouding te maken heeft. Dat bleek weer toe te schrijven aan verhoogde productie van de ‘brain-derived neurotrophic factor’ (BDNF) door de hypothalamus.

Inderdaad blijken tumoren bij muizen ook te slinken wanneer je de expressie van BDNF kunstmatig verhoogt. Omgekeerd heeft de verhuizing naar een mooier hok totaal geen effect bij knockout-muizen die helemaal geen BDNF produceren.

During tekent er bij aan dat het géén kwestie van minder stress is. De leefomstandigheden in normale labmuizenhokken zijn immers ook redelijk comfortabel. Alleen zitten de dieren daar maar met z’n vijven in en hebben ze geen pest te doen. De nieuwe hokken leveren een rijker leven op, zowel in fysieke als in sociale zin. Dat leidt eerder tot meer dan tot minder stress, maar dat vinden muizen kennelijk juist lekker.

“You want to be challenged”, zo vat During het samen.

bron: Cell Press